ZILIE FEÇI/ Ti banor i Unazës e ke inatin me Qeverinë, po mua pse më bllokon rrugën!?

Nga Zilie Feçi

Ti banor i Unazës e ke inatin me Qeverinë, po mua pse më bllokon rrugën!?

Prej një viti, disa banorë të Unazës së Re e kanë bërë “pronë” të tyre një copë rrugë nacionale dhe në të njëjtën orë protestojnë, duke kërkuar që Bashkia, Qeveria, apo edhe të dyja bashkë të mos u prishë shtëpitë e tyre.

Kanë apo nuk kanë të drejtë këta banorë, këtë nuk e zgjidhim përmes këtyre radhëve, por ama, inatin që këta banorë kanë me Qeverinë që drejton Rama, apo Bashkinë që drejton Veliaj, pse duhet të ma nxjerrin mua?!

Unë jam një qytetar normal, që paguaj taksat “një më një”, që nuk kam shkelur kurrë një ligj, as nuk ndërtuar me apo pa leje në zona urbane e rurale. Nuk kam bërë asnjë “mëkat” që të marr përgjigjen me bllokim rruge. Le të protestojnë ku e si të munden, por e drejta e tyre nuk mund të cënojë të drejtën time.

Ti banor i zonës së Astirit, inatin me Qeverinë nxirre me Ramën, se ai është kryeministri. Ti banor i Astirit, inatin me Bashkinë nxirre me Erion Veliajn, se ai është i pari i punëve të Tiranës. Me mua ç’ke?!

Unë nuk të kam asnjë borxh, që më zë rrugën. Një vit me radhë në të njëjtën orë, del aty të protestosh dhe një tufë e tërë policësh të ruajnë ty që proteston dhe jo mua që jam në të drejtën time dhe dua të shkoj në shtëpi, pas një dite të lodhshme pune.

Se ty banor i Astirit, që në jo pak raste ke shkelur edhe ligjin, se ke ndërtuar ku e si të mundësh në ato vitet para të tranzicionit, tani të duket e ligjshme çdo gjë, qoftë edhe ajo protesta e përnatshme aty tek kryqëzimi që lidh thuajse të gjitha rrugët hyrëse dhe dalëse të  Tiranës.

Ti banor i Astirit mendon se je në të drejtën tënde, por unë a kam të drejtë të kaloj në atë rrugë për hallet e mia? Ti banor i Astirit, më mirë shko e bllokoji Lali Erit bashkinë, a Ramës hyrjen në kryeministri, por jo rrugën që kalojnë njerëzit.

Mendo pak, sikur në ato makinat që presin që ti banori i Astirit të mbarosh protestën tënde të ketë fëmijë të vegjël, të sëmurë, prindër që nxitojnë të shkojnë në shtëpi, të tjerë që halli i madh i ka sjellë në Tiranë.

E tmerrshme, në çdo ditë të vitit, një tufë njerëzish dalin në mes të rrugës. Dhe aq shumë policë që i ruajnë dhe u sigurojnë atë që ata e quajnë protestë për të drejtën e tyre. Por për të drejtën time, a do ketë ndonjëherë ndonjë polic?!