Ilir Metaj/
Dje ne darke, ndoqa te Top Channel, nje emision per tragjedine e para 8 muajve, ku nje djale 23 vjecar e therren me thike, disa moshatare te tij.
Per nje karikues celulari.
Pashe prinderit e tij, te indinjuar me faktin qe prokurori me ndihmen e gjykatesit, kishte liruar 3 nga vrasesit duke lene ne burg vetem njerin prej tyre.
Te indinjuar eshte fjale shume e dobet per te treguar gjendjen e tyre.
Ishin te vdekur te pakallur.
Te vdekur, ne momentin qe humben djalin e vetem 23 vjecar.
Te pakallur nga vendimi i prokurorit e gjykatesit qe lane te lire vrasesit.
Doja te shkruaja dicka dje, por isha aq i mbushur sa pata frike se shkruaja dicka te rende.
Sot, qe jam me i qete, mund te shkruaj dicka.
Akoma me te rende.
Ne shqiptaret, nuk e duam drejtesine, as te verteten.
Ne duam vetem padrejtesite dhe genjeshtren.
Vdesim te zhgerryhemi si derra ne balten e ndyre te padrejtesise, burracakerise dhe urrejtjes.
Ne jetojme per te urryer.
Dhe pengu yne i vetem eshte qe nuk urrejme dot aq fort sa kemi deshire te urrejme.
Prokurorit dhe gjykatesit do uroja shume qe vettingu t’u jape te pakten denimin minimal: burgun.
Do hapja nje numer llogarie ne banke dhe do ftoja kedo te dhuronte nje shume sado te vogel, qe te shkonte si shperblim per gjithe te burgosurit, qe do t’i dhunonin ne burg ata te dy.
Do shperbleja kedo te burgosur qe do i bente te peshtynin gjak nga dhimbja e poshterimit.
Do kenaqesha te mesoja qe cdo nate ndersa i perdhunonin, te qurraviteshin e ti bertisnin Zotit ti merrte nje ore e me pare, per te shpetuar.
Dhe do lutesha qe Zoti t’i merrte sa me vone.
Ndersa per gangsteret e rinj qe vrasin per nje karikues celulari, burracaket legena qe nuk perballen dot me forcen e grushtave edhe pse jane me te shumte ne numer se viktima, por shkojne deri aty sa te godasin me thike, pas shpine, uroj te merrni ate qe meritoni.
Nese drejtesia eshte padrejtesi, nese Zoti eshte i zene me pune te tjera, atehere uroj ta merrni drejtesine nga nje i vdekur i pakallur.
Leave a Reply