DIK DACI/ Kur patriotizmi zëvendësohet me diplomaci

Dik Daci
Kur patriotizmi zëvendësohet me diplomaci…

Kohëve të fundit hullisë së shtypit mediatik i është çelur punë mbi të ardhmen e Kosovës.

Kaq dilematike nuk ka qenë edhe ne kohë lufte. Por, siç duket janë të shumtë faktorët dhe arsyet pse jetojmë në një amulli të tillë diplomatike.

E para, komuniteti politik kosovar ende nuk po gjen një gjuhë komunikimi mes veti dhe pasandaj me një kërkesë e qëllim të qartë me fqinjin e saj, Serbinë.

E dyta, duke ditur se nga çdo lloj marrëvesheje Serbia del e fituar, po përdor gjithë arsenalin e mundshëm diplomatik për të përfituar padrejtësisht nga çdo marrëveshje. Kësaj situate të rënduar duket sikur i çeli krye presidenti dhe njëkohësisht udhëheqësi kryenegociator i Kosovës H. Thaçi me deklaratën e tij për “korrigjim kufijnsh”.

Ky hutim i opinionit publik, mediatik, BE dhe më gjërë iu shtua dhe ambiguiteti amerikan që në heshtje mirpret çdo kompromis të përbashkët mes serbëve dhe kosovarëve.

Korrigjimi i kufijnve solli një reagim të madh në të gjitha qarqet politike kosovare duke deryruar Thaçin të zbusë deklaratën e tij dhe në të njëjtën kohë duke u zotuar për të bërë çështë e mundur të arrihet kjo marrëveshje.

Ndër të tjera, si një politikan me eksperiencë tha se do përdorim të gjithë mekanizmat e nevojshme edhe ndryshimin e kushtetutës. Po çfarë ndodh po të ndryshohet kushtetuta e Kosovës?!

Neni 1 pika 3, ” Republika e Kosovës nuk ka pretendime territoriale ndaj asnjë shteti dhe nuk do të kërkojë të bashkohet me asnjë shtet ose pjesë të ndonjë shteti”.

Ndryshimi i kësaj dispozite ligjore kushtetuese natyrshëm lind dhe legjitimon bashkimin kombëtar mes Kosovës dhe Shqipërisë. Por, a janë serbët dhe komuniteti ndërkombëtar të përgatitur për këtë kuti pandore, kjo ende nuk dihet. Ndërkohë pezull qëndrojnë preshevarët, mitrovica veriore dhe komunat përreth. Gjithçka është e paqartë me fatin e tyre, veçse qartësisë dhe vullnetit të dyja palëve për t’i dhënë fund një herë e mirë armiqësive shekullore. Siç duket, ka ardhur koha që palët të pranojnë një fund të “dhimbshëm” sesa një dhimbje pafund!