MERO BAZE/ Presidenti nuk është më, me brekë

Nga Mero Baze

Sot presidenti u shfaq me pantallona. Ka më shumë se një muaj që poston përditë foto me brekë nëpër male, liqene, lumenj dhe kodrina të Kosovës, duke u përpjekur të japë mesazhe të koduara me një pamje shumë transparente.

I pafuqishëm për të ndaluar zgjedhjet e 30 qershorit, i pafuqishëm për të zhvilluar zgjedhjet e 13 tetorit, i pamposhtur në vendimin për të mos lejuar zgjedhje të reja në Shkodër, i palogjikshëm në kthimin e çdo akti juridik të qeverisë dhe i paqetësuar ende nga ideja se Gjykata Kushtetuese mund të bëhet në vjeshtë, ai zgjodhi të na shfaqej me brekë çdo ditë, gjithë verën, për të na mbushur mendjen se e kishim zhveshur nga çdo pushtet.

Sot u pa me pantallona. Ambasadori i ri i Gjermanisë në Tiranë, veç punëve të mira që mund të bëjë si ambasador, e nisi mbarë, se na veshi presidentin.

Dhe jo vetëm që i veshi panatallonat, por i dha rastin të gjejë një perëndimor për të dalë në fotografi, në verën e vetmisë së madhe.

Nxitimi për të bërë një njoftim shumë të gjatë shtypi, pritja dhe përcjellja deri në oborr, dhe teksti i gjatë shpjegues se çfarë u tha, në një takim rutinë për paraqitje kredencialesh, tregojnë shumë, se presidenti ka pas nevojë të vishet me pantallona si burrë i vërtetë, pas një muaji ku ka dalë më shumë se Kim Kardashian me bikini.

Lexohet nëpër rreshta inati me ambasadoren që iku, qëndrimi i saj për 30 qershorin, lexohet shpresa që lobistët e Bashës në Bundestag, të mundin që një ditë të jenë qëndrimi zyrtar i Gjermanisë, biles gati- gati duket se është gati të dekorojë dhe gazetën “Bild”, për kontributin që ka dhënë për demokracinë në Shqipëri.

Duhet të ketë lajmëruar dhe Doktorin për takimin, pasi edhe ai postoi lajmin se Martin Henz, këshilltari i Bashës në Tiranë, që paguhet nga pronarë hotelesh afër Berisha dhe prodhon lajme për shtypin gjerman me përgjime, do ketë kasetë tjetër.

E gjithë kjo duket se i kishte kthyer hijen presidentit. Nuk dukej si njeri që kishte marrë malet për një muaj, por më i qetë dhe më me shpresë.

Ose ndoshta ashtu mu duk, ngaqë kam një muaj që e shikoj me brekë nëpër… male.